إِلهٌ مَعَ اللَّهِ قُلْ هاتُوا بُرْهانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ . « 1 » آيا با وجود خداى [ حقيقى ] خداى ديگرى هم هست ، بگو كه اگر راست مىگوييد ، دليل‌تان را بياوريد ! قالُوا نَعْبُدُ أَصْناماً فَنَظَلُّ لَها عاكِفِينَ . قالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ . أَوْ يَنْفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ . قالُوا بَلْ وَجَدْنا آباءَنا كَذلِكَ يَفْعَلُونَ . « 2 » گفتند ما بت‌ها را مىپرستيم و همه‌روزه ملازم عبادت آن‌ها هستيم [ ابراهيم ] گفت : آيا صداى شما را مىشنوند آنگاه‌كه آن‌ها را مىخوانيد يا بر شما نفع و ضررى مىرسانند ؟ گفتند : نه ، بلكه پدران خود را چنين يافتيم [ ما نيز چنين مىكنيم . ] گاهى نكته‌اى را براى آنان يادآورى مىنمايد كه خودبه‌خود به اشتباه‌شان پى ببرند و متوجه شوند كه آن چه قادر به نفع و ضرر رساندن نيست ، قدرت بخشيدن و يا پس گرفتن نيز ندارد . نه نفعى به آنان مىرساند و نه ضررى ، نه ميراندن در دست او مىباشد و نه حيات و زندگى بخشيدن . بنابراين چنين موجودى نمىتواند به جز مخلوق ضعيفى باشد و شايسته نيست ، انسانى كه داراى عقل و تفكر مىباشد ، چنين مخلوق ضعيف را بپرستد و به خداونديش بپذيرد : قالَ أَ فَتَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَنْفَعُكُمْ شَيْئاً وَ لا يَضُرُّكُمْ . أُفٍّ لَكُمْ وَ لِما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَ فَلا تَعْقِلُونَ . « 3 » [ ابراهيم ] گفت : آيا جز خدا چيزى را مىپرستيد كه كوچك‌ترين نفع و ضررى به شما ندارد ؟ ! افّ بر شما و بر آن چه غير از خدا مىپرستيد ، آيا انديشه نمىكنيد [ و عقل نداريد ؟ ] قُلْ أَ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَ لا نَفْعاً . « 4 » بگو به آنان : آيا غير از خدا چيزى را مىپرستيد كه مالك سود و زيان نيست و قدرت نفع و ضرر رساندن به شما را ندارد ؟ ! أَ لَمْ يَرَوْا أَنَّهُ لا يُكَلِّمُهُمْ وَ لا يَهْدِيهِمْ سَبِيلًا اتَّخَذُوهُ وَ كانُوا ظالِمِينَ . « 5 »

--> ( 1 ) نمل / 64 . ( 2 ) شعراء / 71 - 74 . ( 3 ) انبياء / 66 ، 67 . ( 4 ) مائده / 76 . ( 5 ) اعراف / 148 .